Roleplay
/me /do ใช้ยังไง? คู่มือเล่น Roleplay สำหรับคนที่ไม่เคยใช้มาก่อน
สอนใช้ /me และ /do ตั้งแต่พื้นฐานสำหรับคนไม่เคยเล่น Roleplay พร้อมรูปประโยค ตัวอย่างฉากจริง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และวิธีเปิดโอกาสให้คนอื่นตอบสนอง
ถ้าเพิ่งเริ่มเล่น Roleplay แล้วเห็นคนพิมพ์ /me หรือ /do เต็มหน้าจอ อาจรู้สึกเหมือนทุกคนกำลังคุยกันด้วยภาษาลับ บางประโยคเป็นการขยับมือ บางประโยคอธิบายรอยแผล และบางครั้งมีคนถามว่า “จะพบอะไรหรือไม่” ทั้งที่ตัวละครไม่ได้พูดประโยคนั้นออกมา
ความจริงแล้วสองคำสั่งนี้ไม่ได้ซับซ้อน หน้าที่ของมันคือช่วยสื่อสารสิ่งที่ระบบเกมแสดงออกมาไม่ได้ เช่น สีหน้า ท่าทางเล็ก ๆ กลิ่น สภาพสิ่งของ ร่องรอย หรือรายละเอียดที่ตัวละครกำลังตรวจดู
บทความนี้เริ่มอธิบายจากศูนย์ ไม่จำเป็นต้องเคยเล่นเกม Roleplay มาก่อน เมื่ออ่านจบ คุณควรแยกได้ว่าเมื่อไรต้องพูดตามปกติ เมื่อไรควรใช้ /me เมื่อไรควรใช้ /do และต้องเขียนอย่างไรจึงไม่บังคับการเล่นของคนอื่น
หมายเหตุ: รูปแบบสี ตำแหน่งข้อความ หรือระยะที่ผู้เล่นอื่นมองเห็นอาจแตกต่างตามระบบของเซิร์ฟเวอร์ แต่หลักการเขียนและการเล่นร่วมกันยังเหมือนเดิม ควรอ่าน กฎกติกา ของเมืองประกอบเสมอ
คำตอบสั้น ๆ: /me กับ /do ต่างกันอย่างไร
/me ใช้อธิบาย การกระทำหรืออาการของตัวละครเรา ที่คนในบริเวณนั้นสามารถสังเกตเห็นได้ เช่น ยื่นมือ เปิดกระเป๋า หลบสายตา หายใจแรง หรือค่อย ๆ ตรวจดูบาดแผล
/do ใช้อธิบาย สภาพของฉาก สิ่งของ หรือผลที่สังเกตตรวจพบได้ รวมถึงใช้ส่งคำถามให้อีกฝ่ายตอบเกี่ยวกับตัวละครหรือสิ่งที่เขารับผิดชอบ เช่น ภายในกระเป๋ามีอะไร รอยแผลมีลักษณะอย่างไร หรือจะพบรอยเชือกที่ข้อมือหรือไม่
จำแบบง่ายที่สุด:
/me= ตัวละครของฉันกำลังทำอะไร/do= ตอนนี้ฉากหรือสิ่งที่ตรวจดูมีสภาพอย่างไร
ทั้งสองคำสั่งไม่ใช่บทพูด ตัวละครอื่นไม่ได้ “ได้ยิน” คำสั่งเหล่านี้เหมือนประโยคสนทนา แต่ผู้เล่นใช้ข้อมูลที่มองเห็นได้จากคำบรรยายไปตอบสนองในบทบาท
ก่อนใช้คำสั่ง ต้องเข้าใจก่อนว่าเรากำลังสื่อสารสองชั้น
เวลาเล่น Roleplay จะมีทั้งสิ่งที่ ผู้เล่นอ่านบนหน้าจอ และสิ่งที่ ตัวละครรับรู้ในฉาก
ตัวอย่างเช่น ผู้เล่นอ่านข้อความนี้:
/me ค่อย ๆ ถอดถุงมือข้างขวา เผยให้เห็นรอยแผลเป็นยาวบริเวณหลังมือตัวละครอื่นไม่ได้เห็นตัวหนังสือลอยอยู่กลางอากาศ แต่เห็นการถอดถุงมือและรอยแผลเป็นบนมือ จึงอาจถามว่าไปโดนอะไรมา หรือมีปฏิกิริยาต่อรอยแผลนั้นได้
นี่คือเหตุผลที่ /me และ /do ควรบรรยายเฉพาะข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ในฉาก ไม่ควรใส่ข้อมูล OOC เช่น ชื่อ Discord ความตั้งใจของผู้เล่น หรือรายละเอียดที่ไม่มีใครสามารถสังเกตได้
/me คืออะไร และใช้เมื่อไร
ใช้ /me เมื่ออยากแสดงการกระทำหรือรายละเอียดของตัวละครที่ท่าทางในเกมทำไม่ได้ หรือทำได้ไม่ชัดพอ
ตัวอย่างพื้นฐาน:
/me ยกหมวกขึ้นเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าทักทายชายตรงหน้า/me วางเหรียญเงินสองเหรียญลงบนเคาน์เตอร์ แล้วเลื่อนเข้าไปหาพ่อค้า/me เหลือบมองประตูด้านหลังเป็นระยะ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะอย่างกระวนกระวายคำสั่งเหล่านี้ช่วยให้คนอื่นรู้ว่าตัวละครทำอะไรและมีอาการภายนอกอย่างไร โดยไม่ต้องพูดอธิบายทุกอย่างออกมาด้วยเสียง
สิ่งที่เหมาะกับ /me
- การขยับมือ ร่างกาย หรือสิ่งของ
- สีหน้า สายตา และท่าทางที่มองเห็นได้
- อาการทางกาย เช่น มือสั่น หายใจแรง เดินกะเผลก
- การหยิบ ส่ง เปิด ปิด ตรวจ หรือจัดวางสิ่งของ
- การพยายามกระทำต่ออีกฝ่าย โดยต้องเปิดโอกาสให้ตอบสนอง
สิ่งที่ไม่ควรใส่ใน /me
- ความคิดที่ไม่มีใครมองเห็น
- ข้อมูล OOC หรือข้อมูลจากระบบ
- ผลลัพธ์ที่บังคับตัวละครคนอื่น
- การประกาศว่าตัวเองทำสำเร็จทั้งที่อีกฝ่ายมีสิทธิ์ขัดขืน
- คำพูดยาว ๆ ที่ควรใช้การสนทนาปกติ
ตัวอย่างที่ไม่เหมาะ:
/me คิดว่าชายคนนี้เป็นคนร้ายและตั้งใจจะจับให้ได้คนอื่นมองไม่เห็นความคิดนี้ ถ้าต้องการสื่อความระแวง ให้เปลี่ยนเป็นอาการที่สังเกตได้:
/me หรี่ตามองชายตรงหน้า มือข้างหนึ่งค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้เข็มขัดเวอร์ชันหลังไม่ได้บอกความคิดตรง ๆ แต่ให้ข้อมูลพอที่คนอื่นจะอ่านบรรยากาศและตอบสนองได้
วิธีเขียน /me ให้อ่านง่าย
คนที่ไม่เคยใช้มักกังวลว่าต้องเขียนสวยเหมือนนิยายหรือไม่ คำตอบคือไม่จำเป็น เป้าหมายแรกคือให้คนอื่นเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ใช้โครงง่าย ๆ แบบนี้:
/me + การกระทำหลัก + รายละเอียดที่จำเป็นตัวอย่าง:
/me เปิดลิ้นชักโต๊ะช้า ๆ แล้วก้มมองของที่อยู่ภายในหากต้องการเพิ่มอารมณ์ ให้ใส่อาการภายนอก:
/me เปิดลิ้นชักโต๊ะช้า ๆ มืออีกข้างกำชายเสื้อแน่น ก่อนก้มมองของที่อยู่ภายในประโยคที่ดีไม่จำเป็นต้องยาว แต่ควรตอบได้สามอย่าง:
- ใครกำลังทำ
- ทำอะไร
- คนอื่นเห็นรายละเอียดสำคัญอะไร
ไม่ต้องใส่ชื่อของตัวเองซ้ำ เพราะระบบมักแสดงชื่อผู้ใช้คำสั่งอยู่แล้ว และไม่ต้องเขียนว่า “ฉัน” ทุกประโยค การเริ่มจากคำกริยาจะอ่านเป็นธรรมชาติกว่า
/do คืออะไร และใช้เมื่อไร
/do ใช้อธิบายข้อมูลของฉากหรือสภาพที่ไม่ได้เป็นการกระทำโดยตรงของตัวละคร รวมถึงใช้ถามผลลัพธ์ที่เจ้าของข้อมูลควรเป็นผู้ตอบ
ตัวอย่างการบรรยายสภาพ:
/do ภายในกล่องมีจดหมายเก่าสามฉบับ เหรียญทองแดง และกุญแจดอกเล็กหนึ่งดอกตัวอย่างการอธิบายสิ่งที่สังเกตได้:
/do ที่ข้อมือขวามีรอยแดงคล้ายถูกเชือกรัด และมีเศษดินติดอยู่ตามแขนเสื้อตัวอย่างการถามผลจากการตรวจ:
/do เมื่อตรวจดูบาดแผล จะพบร่องรอยของกระสุนหรือไม่เจ้าของตัวละครที่ถูกตรวจจึงตอบตามสิ่งที่เกิดขึ้นจริง:
/do จะพบรอยกระสุนเฉี่ยวบริเวณต้นแขน ไม่มีวัตถุฝังอยู่ภายใน/do มีประโยชน์หลักสามแบบ
- อธิบายสภาพของสิ่งของหรือสถานที่
- บอกสิ่งที่ผู้อื่นสามารถสังเกตหรือตรวจพบ
- ถามข้อมูลที่ต้องให้อีกฝ่ายหรือเจ้าของฉากเป็นผู้ยืนยัน
สิ่งสำคัญคือ /do ไม่ใช่เครื่องมือสำหรับประกาศว่าตัวเองทำทุกอย่างสำเร็จ และไม่ควรใช้บังคับอารมณ์หรือการตัดสินใจของตัวละครอื่น
ตัวอย่างที่ไม่เหมาะ:
/do ชายตรงหน้าจะกลัวจนยอมบอกความจริงทั้งหมดผู้เล่นอีกฝ่ายเป็นคนตัดสินความรู้สึกของตัวละครเขา เราสามารถสร้างแรงกดดันผ่านคำพูดและ /me แต่ไม่ควรใช้ /do เขียนผลทางอารมณ์แทนเขา
สรุปจำง่าย: สถานการณ์ไหนควรใช้อะไร
เมื่อตัวละครพูดออกเสียง
ใช้เสียงหรือแชทสนทนาปกติ เช่น “แผลนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรครับ” ไม่ต้องใส่ /me หรือ /do
เมื่อตัวละครขยับหรือแสดงอาการ
ใช้ /me เช่น /me วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ
เมื่อต้องบอกสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าหรือสภาพของสิ่งของ
ใช้ /do เช่น /do ภายในมีสมุดบัญชีหนึ่งเล่ม
เมื่อต้องถามสิ่งที่ตรวจพบบนตัวอีกฝ่าย
ใช้ /do เพื่อส่งคำถามให้เจ้าของตัวละครตอบ เช่น /do จะพบรอยบาดเจ็บบริเวณใดบ้าง
เมื่อต้องการบอกความคิดลับในใจ
ไม่ต้องพิมพ์ความคิดตรง ๆ หากต้องการให้คนอื่นสังเกต ให้เปลี่ยนเป็นสีหน้า สายตา หรือท่าทางผ่าน /me
เมื่อต้องการจับ ค้นตัว หรือแย่งของจากคนอื่น
ใช้ /me บรรยายความพยายาม แล้วรอให้อีกฝ่ายตอบสนอง อย่าเขียนผลสำเร็จแทนเขา
ตัวอย่างฉากเต็ม: หมอตรวจคนเจ็บ
ลองดูว่าบทพูด /me และ /do ทำงานต่อกันอย่างไร
คนเจ็บพูด:
ผมโดนทำร้ายตรงตรอกด้านหลังครับ แขนข้างนี้ยกแทบไม่ขึ้นจากนั้นแสดงการกระทำ:
/me ค่อย ๆ ม้วนแขนเสื้อข้างซ้ายขึ้น ก่อนวางแขนลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าเจ็บปวดหมอเริ่มตรวจ:
/me ประคองข้อมือของคนเจ็บอย่างระมัดระวัง ใช้ปลายนิ้วตรวจรอบบริเวณที่บวมหมอถามข้อมูลที่ต้องให้เจ้าของตัวละครตอบ:
/do บริเวณแขนมีบาดแผลหรืออาการผิดปกติใดที่สามารถตรวจพบได้บ้างคนเจ็บตอบ:
/do จะพบรอยช้ำขนาดใหญ่บริเวณท่อนแขน มีแผลถลอกเล็กน้อย แต่ไม่พบรอยกระสุนหมอจึงเล่นต่อจากข้อมูลที่ได้รับ:
/me ใช้ผ้าสะอาดเช็ดรอบแผลถลอก ก่อนพันผ้ารองรับบริเวณท่อนแขนให้แน่นพอดีฉากนี้อ่านง่ายเพราะแต่ละฝ่ายควบคุมเฉพาะส่วนของตัวเอง หมอควบคุมการตรวจ คนเจ็บควบคุมสภาพบาดแผล และทั้งสองคนใช้ข้อมูลร่วมกันสร้างเหตุการณ์ต่อ
ตัวอย่างฉากเต็ม: ส่งมอบกระเป๋า
ตัวละครหนึ่งวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ:
/me ยกกระเป๋าหนังเก่าขึ้นวางบนโต๊ะ ปลดสายรัดด้านหน้า แล้วหมุนปากกระเป๋าไปหาหญิงตรงข้ามเพราะเจ้าของกระเป๋ารู้ว่าข้างในมีอะไร เขาจึงอธิบายด้วย /do:
/do ภายในกระเป๋ามีสมุดบัญชีปกดำ จดหมายที่ยังไม่เปิดสองฉบับ และเหรียญเงินสามเหรียญหญิงตรงข้ามเลือกตรวจสมุด ไม่ควรประกาศว่าหยิบได้สำเร็จทันทีหากกระเป๋ายังอยู่ในการควบคุมของอีกฝ่าย:
/me เอื้อมมือไปทางสมุดบัญชีช้า ๆ พร้อมเงยหน้ามองเจ้าของกระเป๋าเหมือนรอการอนุญาตเจ้าของกระเป๋าอาจพยักหน้า เลื่อนกระเป๋าให้ หรือปิดกระเป๋ากลับก็ได้ นี่คือการเปิดพื้นที่ให้ผู้เล่นคนอื่นตัดสินใจและสร้างเรื่องราวร่วมกัน
ตัวอย่างฉากเต็ม: ตรวจหลักฐานในโกดัง
ผู้ตรวจพบรอยเท้าบนพื้น:
/me ย่อตัวลงใกล้ประตูโกดัง ยกตะเกียงให้แสงส่องพื้นไม้ แล้วกวาดตามองร่องรอยโดยรอบหากเจ้าของฉากหรือผู้ที่รู้เหตุการณ์กำหนดไว้ว่ามีรอยเท้า สามารถอธิบายว่า:
/do บนพื้นมีรอยรองเท้าเปื้อนโคลนหลายรอย มุ่งจากประตูไปทางลังไม้ด้านในผู้ตรวจต้องการดูว่ารอยเท้าแตกต่างกันหรือไม่:
/do เมื่อตรวจอย่างใกล้ชิด จะสามารถแยกจำนวนคนหรือรูปแบบพื้นรองเท้าได้หรือไม่เจ้าของข้อมูลตอบ:
/do จะเห็นรอยรองเท้าสองขนาด ขนาดหนึ่งมีรอยสึกบริเวณส้นขวาอย่างชัดเจนจากนั้นผู้ตรวจจึงนำข้อมูลที่ได้รับไปพูดหรือกระทำต่อใน IC ไม่ควรแต่งรายละเอียดเพิ่มเองเกินกว่าที่ตรวจพบ
เมื่อไรต้องรอให้อีกฝ่ายตอบ
ต้องรอเมื่อการกระทำของเรากระทบตัวละคร ทรัพย์สิน หรือข้อมูลที่อีกฝ่ายเป็นเจ้าของ เช่น
- ค้นตัว
- แย่งของ
- จับ มัด หรือลาก
- ตรวจบาดแผล
- เปิดของที่อีกฝ่ายถืออยู่
- พยายามหยิบสิ่งของจากมือ
- ถามข้อมูลเกี่ยวกับสภาพร่างกายหรือสิ่งของส่วนตัว
ตัวอย่างที่บังคับผล:
/me คว้าข้อมือชายตรงหน้า บิดแขนจนเขาปล่อยมีด แล้วมัดมือไว้ทันทีประโยคนี้กำหนดผลแทนอีกฝ่ายหลายขั้น ควรแยกเป็นความพยายาม:
/me พุ่งมือไปคว้าข้อมือที่ถือมีด พยายามบิดแขนออกด้านข้างเพื่อให้อาวุธหลุดจากมือจากนั้นรอการตอบสนองหรือผลจากระบบตามกฎเมือง การใช้ /me ไม่ได้ทำให้การกระทำสำเร็จอัตโนมัติ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของมือใหม่
เขียนความคิดด้วย /me
ผิด:
/me คิดว่าหญิงคนนี้กำลังโกหกแก้เป็นสิ่งที่สังเกตได้:
/me จ้องหญิงตรงหน้านิ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อยเหมือนไม่เชื่อคำตอบใช้ /do บังคับคำตอบว่า “สำเร็จ”
ผิด:
/do การค้นตัวจะสำเร็จและพบอาวุธทั้งหมดควรใช้ /me บรรยายการเริ่มค้น แล้วใช้ /do ถามสิ่งที่ตรวจพบตามกฎและสถานการณ์
เขียนยาวจนอีกฝ่ายจับประเด็นไม่ได้
ไม่จำเป็นต้องบรรยายเสื้อผ้าทุกชิ้น ทิศทางนิ้วทุกนิ้ว และความรู้สึกทุกอย่างในคำสั่งเดียว แบ่งเป็นจังหวะสั้น ๆ ให้คนอื่นตอบได้ง่ายกว่า
ใช้คำสั่งแทนบทพูดทั้งหมด
/me และ /do ช่วยเสริมบท ไม่ได้แทนการสนทนา หากตัวละครต้องถามชื่อ ขอบคุณ ต่อรอง หรือข่มขู่ ควรพูดออกมาใน IC แล้วใช้คำสั่งเพิ่มท่าทางเท่าที่จำเป็น
ตอบ /do ด้วยข้อมูลที่ตัวเองไม่ควรรู้
ถ้ามีคนตรวจพื้นที่ที่เราไม่ได้เป็นเจ้าของฉาก หรือถามข้อมูลเกี่ยวกับตัวละครอื่น เราไม่ควรตอบแทนเพียงเพราะอยากให้ฉากเดินต่อ ให้ผู้ที่รับผิดชอบข้อมูลนั้นเป็นคนตอบ
ใช้ /do เพื่อเล่าความรู้สึกของคนอื่น
ความกลัว ความเชื่อ ความเจ็บ หรือการยอมแพ้ของตัวละครอื่นเป็นสิ่งที่ผู้เล่นคนนั้นควบคุม เราสร้างสถานการณ์ได้ แต่ไม่ควรเขียนผลทางอารมณ์แทนเขา
ต้องเขียนเป็นบุคคลที่สามหรือไม่
รูปแบบที่อ่านง่ายที่สุดมักเริ่มด้วยคำกริยา เพราะระบบจะแสดงชื่อผู้ใช้คำสั่งอยู่แล้ว เช่น
/me หยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าเสื้อไม่จำเป็นต้องเขียน:
/me ฉันหยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าเสื้อของฉันอย่างไรก็ตาม จุดสำคัญกว่าไวยากรณ์คือข้อความต้องชัด กระชับ และไม่ทำให้คนอื่นสับสนว่าใครกำลังทำอะไร
ต้องใช้ /me /do ทุกการกระทำไหม
ไม่ต้อง ระบบเกมแสดงการเดิน วิ่ง นั่ง ขี่ม้า เปิดประตู หรือหยิบอาวุธบางอย่างให้เห็นอยู่แล้ว หากการกระทำนั้นชัดเจนและไม่มีรายละเอียดสำคัญเพิ่มเติม ก็ไม่จำเป็นต้องพิมพ์ทุกครั้ง
ควรใช้เมื่อข้อความช่วยเพิ่มข้อมูลที่ระบบแสดงไม่ได้ หรือป้องกันความเข้าใจคลาดเคลื่อน เช่น มือสั่นเพราะบาดเจ็บ เปิดกระเป๋าให้ใครคนหนึ่งดู หรือกำลังตรวจเฉพาะจุดใดจุดหนึ่ง
การใช้มากเกินไปอาจทำให้ฉากช้า ส่วนการใช้น้อยเกินไปอาจทำให้คนอื่นไม่รู้ว่าเราตั้งใจทำอะไร เป้าหมายคือใช้เท่าที่ช่วยให้ฉากชัดขึ้น
สูตรฝึกใช้สำหรับคนเริ่มต้น
หากยังคิดประโยคไม่ออก ลองฝึกตามสูตรนี้
สูตร /me
กริยา + สิ่งที่กระทำ + อาการหรือรายละเอียดที่มองเห็นตัวอย่าง:
/me หยิบจดหมายขึ้นมาถือ ปลายนิ้วมีอาการสั่นเล็กน้อยขณะมองตราประทับสูตร /do แบบบรรยาย
สิ่งที่อยู่ในฉาก + สภาพหรือรายละเอียดที่สังเกตได้ตัวอย่าง:
/do ตราประทับบนจดหมายแตกร้าว และมีคราบน้ำแห้งอยู่บริเวณขอบกระดาษสูตร /do แบบถาม
เมื่อทำสิ่งนี้แล้ว + จะพบหรือสังเกตอะไรได้หรือไม่ตัวอย่าง:
/do เมื่อพลิกจดหมายดู จะพบร่องรอยหรือข้อความใดอยู่ด้านหลังหรือไม่เริ่มจากประโยคสั้น ๆ ก่อน เมื่อคุ้นเคยแล้วค่อยเพิ่มรายละเอียดและน้ำหนักของภาษา ไม่ต้องรีบเขียนให้สวยกว่าคนอื่น
แบบฝึกหัดสั้น ๆ พร้อมคำตอบ
สถานการณ์ที่ 1: ต้องการส่งแก้วน้ำให้คนตรงหน้า
เขียนได้ว่า:
/me ยกแก้วน้ำขึ้นจากถาด แล้ววางลงตรงหน้าชายอีกฝั่งของโต๊ะไม่จำเป็นต้องใช้ /do หากในแก้วไม่มีรายละเอียดพิเศษ แต่ถ้ามีกลิ่นหรือสิ่งผิดปกติที่สังเกตได้ อาจเพิ่ม:
/do น้ำภายในแก้วมีสีขุ่นเล็กน้อยและมีกลิ่นสมุนไพรจาง ๆสถานการณ์ที่ 2: ต้องการดูว่าคนเจ็บยังรู้สึกตัวหรือไม่
/me ย่อตัวลงข้างคนเจ็บ ใช้ปลายนิ้วแตะบริเวณลำคอเพื่อตรวจชีพจร
/do คนเจ็บยังมีชีพจรและตอบสนองต่อการเรียกหรือไม่เจ้าของตัวละครคนเจ็บเป็นผู้ตอบตามอาการจริง
สถานการณ์ที่ 3: ต้องการขโมยกุญแจจากกระเป๋าอีกฝ่าย
ไม่ควรเขียนว่าหยิบสำเร็จแล้ว ควรบรรยายความพยายาม:
/me ขยับเข้าใกล้จากด้านหลัง พยายามสอดมือไปยังขอบกระเป๋าเสื้อของชายตรงหน้าอย่างเบาที่สุดจากนั้นดำเนินตามระบบและกฎของเมือง พร้อมเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายตอบสนอง
คำถามที่พบบ่อย
/me ใช้พูดแทนตัวละครได้ไหม
ไม่ควร หากตัวละครพูดออกเสียง ให้ใช้เสียงหรือแชทสนทนาปกติ /me ใช้บรรยายการกระทำและอาการที่มองเห็น เช่น ถอนหายใจ หลบตา หรือวางของบนโต๊ะ
/do ใครเป็นคนตอบ
ผู้ที่เป็นเจ้าของข้อมูลควรตอบ เช่น เจ้าของตัวละครตอบเรื่องบาดแผลของตน เจ้าของกระเป๋าตอบเรื่องของด้านใน หรือผู้รับผิดชอบฉากตอบเรื่องหลักฐานในพื้นที่
ใช้ /me แล้วอีกฝ่ายต้องยอมตามหรือไม่
ไม่ /me คือคำบรรยายการกระทำหรือความพยายาม ไม่ใช่คำสั่งบังคับผู้เล่นอื่น หากกระทบตัวละครอีกฝ่าย ต้องให้เขามีโอกาสตอบสนองและยึดผลตามระบบกับกฎเมือง
ใช้ /do ถามว่า “สำเร็จไหม” ได้หรือไม่
ใช้ถามผลที่ต้องให้อีกฝ่ายยืนยันได้ แต่ไม่ควรถามนำหรือกำหนดว่าต้องสำเร็จ เช่น แทนที่จะเขียนว่า “การค้นจะสำเร็จใช่หรือไม่” ให้ถามว่า “เมื่อตรวจบริเวณกระเป๋าเสื้อ จะพบสิ่งใดหรือไม่”
ต้องพิมพ์ละเอียดแค่ไหน
ละเอียดพอให้คนอื่นเข้าใจและตอบได้ ไม่จำเป็นต้องยาวทุกครั้ง ฉากเร็วใช้ประโยคสั้น ฉากตรวจสอบหรือรักษาอาจเพิ่มรายละเอียดตามความจำเป็น
ถ้าพิมพ์ผิดควรทำอย่างไร
แก้ไขหรือชี้แจงสั้น ๆ ผ่านช่องทางที่เหมาะสม แล้วเล่นต่อ ไม่ต้องหยุดฉากเพื่อโต้เถียงยาว หากความผิดพลาดกระทบผลสำคัญ ควรคุยกับผู้เกี่ยวข้องหรือทีมงานอย่างใจเย็น
เช็กลิสต์ก่อนกด Enter
ก่อนส่ง /me หรือ /do ลองตรวจสั้น ๆ ว่า:
- ข้อความนี้เป็นการกระทำ สภาพ หรือคำถามที่คนในฉากใช้ได้จริงหรือไม่
- ฉันกำลังควบคุมเฉพาะตัวละครและข้อมูลของตัวเองหรือไม่
- หากกระทบคนอื่น ฉันเหลือโอกาสให้เขาตอบสนองหรือไม่
- ประโยคนี้สั้นและชัดพอให้อ่านระหว่างเล่นหรือไม่
- ข้อมูลนี้มาจาก IC ไม่ใช่สิ่งที่รู้จาก OOC ใช่หรือไม่
- จำเป็นต้องใช้คำสั่งจริง หรือระบบเกมแสดงการกระทำนั้นชัดอยู่แล้ว
ถ้าผ่านคำถามเหล่านี้ ส่วนใหญ่ก็พร้อมส่งได้
สรุป
/me และ /do ไม่ใช่การแข่งขันเขียนนิยาย และไม่จำเป็นต้องใช้คำสวยทุกประโยค หน้าที่ของมันคือช่วยให้ผู้เล่นหลายคนมองเห็นฉากเดียวกันและมีข้อมูลพอจะเล่นตอบกันได้
จำหลักสำคัญสามข้อ:
- ใช้
/meบอกการกระทำหรืออาการที่สังเกตได้ของตัวละครเรา - ใช้
/doอธิบายสภาพ รายละเอียด หรือถามผลที่เจ้าของข้อมูลต้องตอบ - อย่าบังคับผลลัพธ์ ความรู้สึก หรือการกระทำของตัวละครคนอื่น
เริ่มจากประโยคสั้นและชัดก่อน เมื่อเล่นบ่อยขึ้น การเลือกใช้ /me /do จะเป็นธรรมชาติเอง สิ่งสำคัญไม่ใช่เขียนให้ยาวที่สุด แต่คือส่งการกระทำให้อีกฝ่ายรับไปเล่นต่อได้อย่างเข้าใจและยุติธรรม
